„Utopie drogowskazem i szansą
Nie ulega wszakże wątpliwości, że mimo wiszącej katastrofy, a może właśnie dlatego, mnożą się różne próby często nadal utożsamiane z absolutną utopią, aczkolwiek dodam, że przed dwoma tysiącami lat zwolennicy Chrystusa też byli uznawani za utopistów innego życia, bardziej duchowego i ekologicznego zarazem. Próby takie podejmowane są zarówno w formie wspólnotowego życia bardziej zgodnego z naturą, jak również w odcieniu religijnym w formie ruchów charyzmatycznych, w których „być" znaczy więcej niż „mieć". Wolno przypuszczać, że te utopijne grupy mają największe szanse przetrwać ewentualną katastrofę. Tak więc pewien optymizm mimo nadciągającej burzy jest, pewna alternatywa jednak istnieje. Czy jednak ona może odwrócić katastrofę Zapewne nie, ale w jakiejś mierze złagodzić jej skutki chyba tak.
Duchowość pomoże przetrwać trudne chwile
Jeżeliby przewidywać katastroficzny scenariusz rozstrzygnięcia dziejów, ale nie w formie absolutnej zagłady życia tutaj dodam, że siebie określam jako „katastrofistę optymistycznego" to mimo wszystko w miarę optymistyczne wolno snuć prognozy dla naszego kraju. I znowu może pojawić się pytanie, dlaczego“(14)