„mie bardzo często prowadzi do poważnych chorób. Głód białka szczególnie odczuwają dzieci. Brazylijski uczony J. deCastro pisał „Niewielki wzrost ludności w krajach tropikalnych nie jest szczególną cechą rasową, lecz wynikiem odżywiania się o zbyt małej zawartości białka".
W Kenii sąsiadują ze sobą dwa plemiona — Masajowie i Kikuju. Masajowie hodują bydło, żywią się mięsem, mlekiem, serem, krwią bawołów. Kikuju głównie żywią się trawami, w skład których wchodzi mało białka. Masajowie są wytrzymalsi i odporniejsi od swoich sąsiadów, oprócz tego są od nich wyżsi średnio o 7—8 centymetrów.
Według danych ONZ, zużycie białka w ZSRR, USA, Anglii, Francji, Japonii wynosi średnio 90 g dziennie na jedną osobę, natomiast w szeregu krajów rozwijających się nie osiąga 40—50 g. Uważa się, że człowiek wykonujący pracę umysłową potrzebuje dziennie 80—100 g białka, a sportowcy i ludzie wykonujący ciężką pracę fizyczną — do 150 g.
Najwięcej białka zawiera chudy twaróg (17% i bardzo mało tłuszczu — 0,5%). Ma on również niską wartość kaloryczną (80 kcal na 100 g produktu), co sprawia, że zalecany bywa osobom otyłym. Chudy twaróg zawiera dużo pełnowartościowego białka, które jest prawie w całości przyswajane przez organizm, niezbędne kwasy organiczne, substancje mineralne (fosfor, potas). Szczególnie zalecany jest on małym dzieciom i ludziom w podeszłym wieku.“(8)