Dokonane przez lotnika

„Dokonane przez lotnika streszczenie dokumentu było bardzo sumaryczne i niekompletne, zawierające w krótkich zdaniach rozkaz dla mnie odmarszu z całą grupą na odcinek górnego Dniestru. Armia „Kraków" nie była wymieniona w notatce, która kwestię mego dalszego stosunku do niej pozostawiała domyślności czytelnika.
Przebiegłszy szybko oczyma niewielką i zmiętą kartkę papieru, zamyśliłem się głęboko. Przypomniałem sobie wszystko i długotrwałe milczenie Naczelnego Wodza, i walkę wewnętrzną, jaką stoczyć musiałem sam ze sobą, gdym przed powzięciem decyzji w Balicach rozważał alternatywę odejścia na południe.
Treść meldunku odczytałem głośno oficerom obecnym na posterunku bojowym. Nad głowami naszymi pruły powietrze nadlatujące granaty, las naokoło huczał od wybuchów i trzasku łamanych drzew. W utkwionych we mnie, zaczerwienionych od bezsenności oczach mogłem wyczytać bardzo wiele jasną ocenę powagi naszego ówczesnego położenia, świadomość, że odejście spod Przemyśla na Dniestr mogło nam przynieść
Por. pil. Hieronim Dudwał.
wyrwanie się z matni i względne bezpieczeństwo, pewien odcień żalu, że rozkaz dotarł do nas z tak znacznym opóźnieniem, wreszcie napięte oczekiwanie na moją decyzję. Nikt głosu nie zabierał; jedynie generał Łukoski potrząsał głową i mówił coś do siebie, czego dosłyszeć nie mogłem.“(1)